„Zostań trzy kroki za mną. Nie odzywaj się, chyba że ktoś cię zagadnie, i postaraj się nie przynieść mi wstydu przed zarządem. ” To były dokładnie słowa mojego męża, zanim weszliśmy na coroczną galę jego firmy. Przez pięć lat Richard traktował mnie jak bezrobotną gospodynię domową, której istnienie było drobną niedogodnością na jego drodze do kariery.
Nie miał pojęcia o mojej prawdziwej pracy. Myślał, że moje częste wyjazdy to zwykłe doradztwo logistyczne. Kiedy wepchnął mnie w kąt przy bufecie, żeby móc schlebiać swojemu miliarderowi CEO, stałam cicho i pozwoliłam mu grać wielkiego biznesmena. Ale gdy CEO Raymond rozejrzał się po sali i jego wzrok zatrzymał się na mnie, zamarł.
Przepchnął się obok Richarda, podszedł prosto do mojego kąta, wyprężył się na baczność i powiedział: „Oberstleutnant Walker melduje się. Wreszcie panią znalazłem. ”
